De buren zijn gisteravond langszij gekomen en we varen nu samen verder. In de laatste sluis op Frans grondgebied brengen we het formulier voor de vaarwegbelasting naar de sluiswachter. Er is een nieuwe deur geplaatst. Met intercom ernaast. Er hangt een groot papier op de deur. Om de deur te openen is er aan trekken voldoende. De sluiswachter zal inmiddels flauw geworden zijn van de intercom bel. Na afhandeling van de formaliteiten zegt de sluiswachter; "tot ziens mevrouw", waarop de buurvrouw antwoord; "tot ziens mevrouw" en zich daarna onmiddellijk lachend verbeterd met; "tot ziens meneer", blijft lastig die Franse taal. Beneden de sluis van Harelbeke komen we een tanker tegen die bijna op zijn bestemming is. Het schip doet niet anders. Die zullen inmiddels wel weten wat wel en niet kan. In het brede stuk naast de houthandel is het niet zo diep en de opvarende tanker geeft te kennen stuurboord op stuurboord te willen passeren, zodat die in het diepste stuk van de rivier kan blijven. Desondanks zit het schip wel een beetje vast in de modder. Net als we naast elkaar zitten geeft de schipper een dot gas waardoor er meteen woeste kolken zwart water vanuit het achterschip omhoog komen. Ik kan met grote moeite voorkomen dat we daardoor de oever in lopen. De buren achter ons hebben dezelfde problemen. Een lege spits die opvarig lag te wachten om te passeren moet al zijn vakmanschap aanspreken om iedereen mis te varen. Als we de schipper van de tanker aanspreken op de ietwat onhandige actie (en dan druk ik me vriendelijk uit) krijgen we geen antwoord. We houden het er maar op dat de man inmiddels ook begrepen heeft dat het in het vervolg anders moet. Misschien zou een cursus "dicht geslibte kanalen varen" een oplossing zijn. reactie

In Douai ziet het er wel iets anders uit als de laatste keer. Zo veranderd er wel het één en ander in een paar maanden tijd. De pakketten stortsteen die daar geplaatst waren om te voorkomen dat het damwand met achterliggende weg verder het kanaal in zou zakken zijn allemaal weer weggehaald. Het hoge damwand en de oever zijn helemaal afgegraven. Het ziet er heel anders uit. En ook in Lille en zijn voorsteden zijn hier en daar een paar nieuwe appartementsgebouwen langs het canal de la Deule neergezet. En de oud schipper die er altijd lag is inmiddels verdwenen. Zal wel zijn weggejaagd, omdat het de nieuwe bewoners niet past. Wat dat betreft gaat het in Frankrijk niets anders dan in Nederland. reactie

We zitten nog midden in de winter, maar veel merken we daar niet van. De sterrenhemel laat zich mooi zien vanmorgen en toch vriest het niet. Wat voor de begaanbaarheid van het gangboord wel zo prettig is met de druppende hijsdeuren op het canal du Nord. De ontvanger van de lading stel ik alvast op de hoogte van onze vermoedelijke aankomst datum. Die komt echter niet overeen met de overeengekomen leverdatum. En de klant geeft al aan geen mogelijkheid zien om ons eerder te lossen. In dat geval heeft het geen zin om eerder dan de overeen gekomen datum daar te zijn en doen we het rustig aan. Er zijn tenslotte leukere plekken om te wachten als bij een veevoeder fabriek voor de deur. Al is deze bestemming in Nijkerk wel een prettige uitzondering, je ligt daar bijna in de stadskern. Dus zal de fabriek binnenkort wel moeten verkassen naar een vervelend industrieterrein. S'Avonds willen we dus vroeg vast maken maar tussen Canal du Nord sluis 3 en 7 kun je eigenlijk niet liggen anders dan op de wachtlengtes voor de sluizen. En daar lig je nogal in de weg voor de overige vaart. reactie

Voor de vaartijden op de Oise op zondag moet ik altijd even in het boekje kijken. Er is geen touw aan vast te knopen. We kunnen vroeg beginnen, met drie spitsen schutten we op, is de sluiswachter niet voor niets vroeg opgestaan. Een paar uur later varen we langs het eiland van Janville. Er is daar altijd veel te zien. Het is ook pas de tweede keer dat we langs deze kant van het eiland varen. Dat was altijd verboden. Er is gebaggerd en nu is dit de verplichte route van de opvaart. De woonspitsen die er liggen zullen er minder van gecharmeerd zijn. Het ligt nu lang zo rustig niet meer. Bij de bakker worden lekkere broodjes gehaald voor de lunch. In de middag pauze gaat de auto er weer af. reactie

Je ziet ze vaak drijven, maar soms ook niet. Voor de pijler van een brug ligt een ontwortelde boom die op weg was naar zee. Zijn reis is tijdelijk onderbroken. In Frankrijk is het heel gebruikelijk dat bomen of gedeeltes daarvan gezamenlijk aan het begin van een hoogwater periode vertrekken. Net zoiets als de vogeltrek, maar dan gevaarlijker. Geheel ongehinderd door de Franse vaarwegbeheerder kunnen radicale stammen aanslagen blijven plegen op schroeven of roerwerken van lege schepen of pleziervaart. Met kans op erger, omdat je al is het maar tijdelijk even geen voortstuwing of besturing meer hebt kun je zomaar kop voor de wal in varen. Een Franse collega had zoiets. Schroefschade, kopschade, en omdat er op de duwsteven van het achterste schip zoveel druk door de aanvaring kwam heeft hij daar op de kop ook nog schade. Altijd lastig die hoogwater periode hier. reactie

Wat een stof bende geeft dat mais laden met 300 ton per uur. Het lijkt wel mistig. Nou had ik het achterschip in de wind gehouden, zodat daar minder stof zou belanden. De wind draait echter langzaam naar de andere kant. "Dat is bijna altijd als de zon opkomt", aldus de man aan de laadpijp. Eenmaal geladen maak ik plaats voor het volgende schip. We regelen de reis documenten. Voor vertrek zal ik ook het schip maar schoonmaken. En daarna mezelf. Inmiddels zijn de buren die vanmorgen moesten lossen ook leeg en kunnen direct onder de pijp. Ze lossen en laden op één dag, als dat niet economisch verantwoord is? reactie

Achter het schip heeft zich flink wat vuil verzameld vannacht. Het meeste is wel "groen", zoals takjes, stro en stukken stam. Er ligt ook een aardige boomstronk bij. Ik probeer dat eerst weg te spoelen. Op de Seine is de stroomsnelheid nog wat hoger, zodat we eerder dan afgesproken op de losplek zijn. Na een half uurtje hijst men de eerste rol er uit. Als we leeg zijn wordt ons plekje meteen ingenomen door het volgende schip. Die moet er straks weer laden. Onze laadplaats ligt deze keer net om de hoek. Ik loop er heen om te vragen wanneer we onder de pijp verwacht worden. Het is voorzien voor morgen ochtend. Haal even een bezem door het ruim, zodat die weer spik en span is voor de maïs. Dan komen de buren een bakkie doen. Gaan gezamenlijk een rondje met de honden lopen. Henny heeft voor ons allen een fijn diner klaar gemaakt. reactie